W sytuacji prawomocnego orzeczenia przez Sąd kary pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia, kiedy dostępne środki odwoławcze okazują się nieskuteczne, pojawia się pytanie, czy w polskim Kodeksie karnym istnieje instytucja, która w istocie uchroniłaby skazanego przed koniecznością stawienia się do zakładu karnego? Odpowiedź na to pytanie może być twierdząca, biorąc pod uwagę chociażby instytucję dozoru elektronicznego, o której mowa w poprzednim artykule „Dozór elektroniczny – szansa na odbycie kary na wolności”. W praktyce zdarzają się jednak sytuacje, w których Sąd penitencjarny odmawia skazanemu udzielenia zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Powodem takiej decyzji Sądu może być np. uprzednia karalność skazanego, charakter popełnionego czynu, a także niewyrażenie zgody przez domowników bądź niespełnianie warunków technicznych przez lokal, w którym mieszka skazany. Czy w takiej sytuacji skazanemu przysługują inne środki prawne, które pozwoliłby uchronić się przed konsekwencjami orzeczenia kary pozbawienia wolności?

Jedną z takich możliwości może okazać się instytucja odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności unormowana w art. 150 – 152 Kodeksu karnego wykonawczego. Wskazane przepisy dają Sądowi podstawę do wstrzymania wykonywania orzeczonej kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy skazany nie rozpoczął jej odbywania, natomiast jego pobyt w zakładzie karnym może pociągnąć dla niego lub jego najbliższej rodziny zbyt ciężkie skutki. Do najczęstszych przypadków uzasadniających odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności należą m.in. choroba psychiczna, inna ciężka choroba uniemożliwiająca pobyt w zakładzie karnym, a także zgodnie z orzecznictwem sądowym: opieka nad chorym bądź niedołężnym członkiem rodziny, kiedy opieki tej nie mogą realizować inne osoby, okresowe pozostawanie rodziny skazanego bez środków do życia, konieczność uregulowania ważnych spraw zawodowych lub osobistych, ciąża i opieka nad dzieckiem do trzech lat po jego urodzeniu, a także inne wydarzenia losowe wymagające podjęcia pilnych czynności eliminujących ich skutki. Za okoliczności niebędące podstawą do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności uznaje się natomiast: brak możliwości spłaty zobowiązań kredytowych, skutki stosowania autoagresji i samookaleczenia, chorobę najbliższych w sytuacji gdy zająć się nimi może inny członek rodziny bądź trudności w prowadzeniu firmy czy gospodarstwa rolnego. Katalog powyższych okoliczności pozostaje oczywiście otwarty – każda sprawa wymaga bowiem indywidualnego podejścia i rozpatrzenia przez Sąd w postępowaniu w przedmiocie odroczenia wykonania kary.

Istotnym jest, że w przypadku gdy odroczenie wykonania kary trwało co najmniej rok – Sąd może na wniosek skazanego lub jego obrońcy zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w wymiarze do jednego roku – na zasadach określonych w Kodeksie karnym. Jest to szczególna instytucja prawa karnego wykonawczego dająca możliwość zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, która nie przekracza jednego roku, w sytuacji gdy pierwotnie została ona orzeczona bez warunkowego zawieszenia, względnie gdy zarządzono wobec skazanego do wykonania karę wymierzoną uprzednio z warunkowym zawieszeniem. Odraczając wykonanie kary pozbawienia wolności Sąd może zobowiązać osobę skazaną do podjęcia starań o znalezienie pracy zarobkowej, do zgłaszania się do wskazanej jednostki Policji w określonych odstępach czasu, a także do poddania się odpowiedniemu leczeniu, terapii czy rehabilitacji.

Nasza Kancelaria świadczy kompleksową pomoc prawną w sprawach z zakresu odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności, a także kierowania wniosku o warunkowe zawieszenie kary, jeżeli okres odroczenia trwał łącznie co najmniej jeden rok. Oferujemy profesjonalne doradztwo oraz reprezentację Klienta przed Sądem na każdym etapie niniejszego postępowania.

CategoryPrawo Karne

© 2017-2019 Łukasz Andrzejewski Adwokat Łódź

Call Now Button
Loading...